BLOG

blog'a geri dön

8 yorum var - 05 Mart 2008 18:40

Yazları kardeşimle ben annemden harçlık alırdık. Ne kadar olduğunu hatırlamıyorum ama o zamanlar 20 000 ve 50 000 likler vardı. 20ler kırmızıydı 50ler mavi. Kardeşim çok tutumluydu biriktirmek için elinden geleni yapardı, bazı günler dondurma bile yemezdi. Ben 7-8 yaşındaydım diye hatırlıyorum. Ben harcardım, langırta ve dondurmaya dayanamazdım. Sonra kardeşime: “bak bu kırmızı paralar daha büyük, maviler küçük sen onu bana ver, değişelim bunla” derdim. Bana güvenirdi tabi, değişirdik. Öyle öyle günümü gün etmiştim o yaz, kardeşim dondurma bile yemezken.

sen kötü bi aplasın. senin gibi bi aplada bende vardı, minever ( münevver resmiyette, minever samimiyette, minnoş kanka muhabbetinde. 3 buçuk yaş büyük benden. bende ise adı güççük aplaydı.. büyüğü büyük apla küçüğü küçükapla. ) . 9 yaşıma kadar beni döverdi. 9 dan sora ben onu dövmeye başladım. ohh. iyikide dövmüşüm. ama ilk isyan günümü hatırlıyomda;
kilitlenmiştik.. o benim kulaama ( saç ne gezer ) ben onun saçına asıldık. çek babam çek gözler dolu dolu viyaklıyoz -sen bırak -önce sen bırak diye. boşta olan elimle bi iki yapıştırdım.gözleri faltaşı gibi açıldı, canının acıması değildi gözlerini açan şaşkınlıktı.. ilk defa alttan almayı bırakmış ilk defa savunmadan saldırıya geçmiştim.
:) bi daha asla benle kavga etmedi :) heheh ama ben canım sıkıldıkça sıkıştırırdım onu.. ağlaya ağlaya anneme şikayet ederdi, haliyle güdümlü anne terliği arkada ben önde dış kapıya doğru kısa mesafe koşusu başlardı..

lafola  05 Mart 2008 20:02  

benim kardeşim bizden çok uzaklarda yaşıyor.gittiği zaman bir hafta yataktan çıkmadım.tişörtüyle uyudum.çok özlüyorum,hep özlüyorum.

acacia  05 Mart 2008 23:10  

kardeşler bugünler için var.. :))

shymshek  05 Mart 2008 23:12  

@ lafola
biz de kardeşim 10 yaşını geçinde başlamıştık biraz ama kardeşim hiç o kadar ileriye gidemedi. Ne olursa olsun ablana bağırma, ablana vuramazsın, sen ablana kötü konuşma, diyen bi ailem vardı. aslında adil gelmiyor başta düşünce ama bi erkek çocuğun yetiştirilmesinde yapılacak en iyi şeyi yapmışlar hakkatten. çocuk bikaç yıl ezilmesin kendi ablasına diye hayatı boyunca onu kendini kızlardan üstün görücek güç kullanmayı (kendini savunmak bile olsa) meşrulaştırcak bi tutuma asla girmedi ailem. ben zaten kısa zaman sonra düzeldim :) ama bunun sonucu kardeşim o masumiyetini hiç kaybetmedi ve tanıdığım karşı cinse en saygılı adamlardan biri oldu. Ama hala hatırladıkça "aah ah senden az çekmedim alcam intikamımı bigün bekle" der :)

aslizdebrouche  06 Mart 2008 17:58  

sevgili asli hanım. umarım kardeşiniz evlenipte gelin hanımın komutasına girdiğinde de aynı hümanizma feminizma felan fıstık düşüncelerini korursun. bi sevgilim vardı, manyak bişi. bunu hayatı boyu kimse dövmemiş, babası bile bi fiske vurmamış. ama hatun manyak dedim ya. sinirlenince, endezesi şaşıyo tekme tokat kendisi girebiliyo kavgaya. anlattığı kadarıyla eski erkek arkadaşlarının tümünü dövmüş. sorada sümsükleri terketmiş. heheh, ben aplamdan eğitimimi almışım.. banada bi iki girişmek istedi, bir sabır iki sabır üçüncüde vur yatır..
anadınmı çok çektirdik birbirimize lakin çokda sevdik. hayatımın aşkını onda yaşadım. okadar özel bi birliktelikti..
eğerki bi iki yapıştırmasaydım layık olduğu anında evet ve evet kesinlikle beni de sümsük eski sevgililerden biri olarak görecekti.
dev aşklarda depişmelerde kaçınılmazdır.
hee
öle işte. erkek dediğin gerektiğinde vuracağı yeri ve duracağı yeri bilmeli.

lafola  08 Mart 2008 10:27  

şimdi kardeşimin bnm lehime bile olsa düşmanıma da olsa onu yapmasını istemem.
o durumun nedeni ona layık ondan anlayacak biri bulman kendi dengin olan. ama erkek dediğin deil insan dediğin insana fiziksel şiddet uygulamaz, ztn bunun tek nedeni egodur derinlerde. bir kızı onun kontrolüne izin vermeyi bırak yani sana şiddete kalkışsa bile vuramazsın.
o durumda yapılacak en gzl şey kızın birliktelik yaşanacak olgunlukta olmadığını görebilmek kıza karşılık vermek deil tabi. saygı olmadan sevgi olamaz karşı cinsler arasında, olduğu sanılır ve hep geçici olur, kötü biter. kadının yiyeceği veya bunun miktarı erkeğin kanaatine kalmış bişey değildir. Zaten bi kadın sana uygun değilse, bu kadarını gerektiriyorsa ne orda gerektiği kadar saygı vardır ne de mutlu gelecek.

aslizdebrouche  09 Mart 2008 19:23  

evet evet. aslında kanatlarımız var, bizler meleğiz melek. ( içimdeki kro ise: hadilen diyor, hadi ordan, sanki sevgi pörtlengecisin de, hayatta hiç kızmadın. hiç kızdığında birilerini yamultmak istemedin.. heh. kimi ister kimi isteğini gerçekleştirir. ayrıyyetten. iki fiske için sevdiceğimin neden bana göre olmadığını düşüneyimki. hem dövdüm hem sevdim)

lafola  11 Mart 2008 04:29  

heheh tarz meselesi :)

aslizdebrouche  11 Mart 2008 18:39  
bu yazıya puanı basanlar: