sosyomat.com

34

farkına vardım ben doğru mu vardım yanlış mı bilmem ama önceden yokmuşum meğer

13 yorum var - 27 Ekim 2007 20:26

Giderken lanet olsun aq bu ülkenin dedim. Sevmediğimden değil, belki kızgınlığımdan belki de çok sevdiğimden kendimde bilmiyorum orasını. O ruh halimin üstünden 1 ay geçtikten sonra çok şey farkettim. beni olgunlaştırdı mı farkındalığım yoksa değiştiğim için mi böyle hissettim onu da bilemedim.
En büyük farkındalığım o zamana kadar hep gözardı ettiğim şeylerin önemini kendi kendime anlamak oldu. En önemlisi de kültür. Bu öyle bi sözcük ki, o kadar derinmiş ki... Ben bununla ben olmuşum meğer. En mutlu insan alıştığı onu o yapan kültürün içinde yaşayan insan olmalı dedim kendi kendime. ne kadar doğrudur bilmiyorum ama bildiğim şey farklılık ne kadar hoş olsada kendinden olana özlem duygusu çok fazla ve önlenemez bi duygu. Benim gibi türkçe müzik bile dinlemeyen kültür ne deseler 2 kelime kuramiycak 20 yaşında biri için duvara çarpmak gibi oldu.
Bu farkındalık yanında başka sonuçları da getirdi tabi. büyüdüğün yer, bölgen, insanların sen kendini kendince ifade ettiğinde bunu en iyi anlayacak insanlar ve insanı mutlu eden şey anlaşılmak aslında. Kültürel nedenlerden anlaşmazlık dediğimde insanların aklına genellikle daha basit şeyler geliyo. Mesela ingilizler çaya süt katıyor ben katmıyorum vs gibi... Ama kestettiğim bu değil bu kadar basit ve şımarıkça değil stemim. Kendimce anlatmaya çalışıcam ne kadar zor olsada: Mesela bir türk yapsa aman "tanrım ne küstah bi davranış" diyebileceğin bişey ayrı bi kültürde gayet normal veya erkek arkdşımın kimi davranışları yüzünden ayrılmazsan enayisin diyebilcekler var Türkiye'de. Bir türk erkeği şöyle davransa seni daha çok seviyordur böyleyse vs diye değeri az çok çıkarabilirsin ilişkide ama bunların dahi farklılığı var. Bu olayda onu bi Türk erkeği davranışına göre yarılamak haksızlık olur çünkü bu ona göre gayet normal birşey. Bynı şekilde bnm de davranışlarını o kendince yargılayamaz, beni değerlendirirken kültürümü göz önünde bulundurmak zorunda. Benim yaptığım bi hareket onun düşündüğüyle aynı manada olmayabilir. Aynı şekilde diğer insanları da... İnsanı tam anlamıyla anlamak için kültürüne aşina olmak davranışın altındaki imaları bile iyi gözlemlemek gerekir aksi halde soğuk soğuk konuşmadan ibaret olur herşey hayatta.
Biz bunu anlayamıyoruz. Bölgemizin kültürünün ve bizim mutlu huzurlu rahat yaşamaya devam etmemiz için ne kadar önmli olduğnun farkında bile değiliz. Aramızda bile ayırıyoruz birbirimizi şöyle böyle diye dinine şuyuna buyuna göre. En önmli şeyi atlıyoruz. Ufak kültürel farkları geçersek eğer bizim kültürümüz o kadar bir ki o kadar rahatız ki birbirimizle farkında bile değiliz. Birbirimizi en iyi anliycak insanlarken anlayışsız oluyoruz hatta düşman olabiliyoruz. Keşke hepimiz farkına varsak bizim için bizlerden başkası yok bu kadar yakın olabilecek bizlerden daha çok özlem duyacağımız yok.
Burda en iyi arkdş grubumuz Türk-Yunan-Bulgar grubu mesela, birlikte takılmaktan inanılmaz keyif alıyoruz. İranlıların dükkanından alışveriş yapmaktan keyif alıyorum, Kürt bir kebabçı var oraya gitmekten keyif alıyorum. Onlarla daha iyi hissediyorum. Nedeni daha iyi anlaşılmak mı daha çok ortak nokta mı bilmiyorum tam olarak ama böyle. Ve hoş olsada olmasa da inkar edilemeyecek bişey ki birbirimizle daha çok keyif alıyoruz buradan. Şu içinde bulunduğmuz günlerde keşke hep birlik olsak keşke hepimiz farkına varsak emperyalisti kovsak barış içinde kültürümüzü yaşasak. Biz bizle mutlu olabiliriz ne başkasıyla ne de yalnız.